18 januari 2025
Nadat de groep terugkwam bij de ossenkar met de goederen van Gundren besloten zij om eerst tot rust te komen. In de vroege ochtend ontwaakte de groep en bleek dat Kitten was verdwenen. Haar spullen lagen op de grond, haar tas geopend, maar hun feline friend was nergens te bekennen. De groep zag een spoor dat naar het noorden, richting het bos leek te gaan. Voordat de groep besloot wat ze zouden doen, zag Sildar een schaduw, van wat hij dacht, Gundren Rockseeker. De schaduw leek volgens de groep richting hetzelfde spoor te leiden als het spoor van Kitten. Hier was iets vreemd aan de hand. Gezamenlijk werd besloten dat Nix bij de ossenkar bleef waken terwijl de rest van het gezelschap het spoor zou volgen richting Kitten en Gunrdren.
Eli Drake leidde de groep en volgde het spoor. Zo kwam de groep uit bij een grote rots, waar iets in runes op geschreven leek te staan. Helaas kon niemand de runes lezen. Plots, hoorde de groep het geritsel van bladeren in een bosje. Sildar en Eli stonden direct klaar om te vechten, toen er een eigenaardig wezen uit de bosjes sprong. Twink zag al snel dat dit wezen even groot was al hijzelf, en herkende een fellow gnome. De gnome stelde haarzelf voor als Tiny, en beweerde dat ze een fairy was. Eli, zag de (zelfgemaakte) vleugels, de glitter en sparkles en geloofde haar direct.
Nadat de groep kennis maakte met Tiny en haar uitlegde naar wie ze opzoek waren, vroeg Tiny of ze de groep zou kunnen helpen. Ze keek naar de rots met de onbekende woorden en las voor: “Tree shall not pass”. Op dat moment vervormde de wereld om de groep heen, en stonden ze midden in een enchanted forest. Overal zagen ze kleine groene lichtjes vliegen, die leken de groep te volgen. Het pad vervolgde zich naar een ingang van een grot. Vanuit de grot hoorde de groep vreemde geluiden komen. Iets dat leek op het miauwen van Kitten. Ook zagen zij een schaduw in de vorm van Gundren. De groep besloot, nadat Twink aanvoelde dat er geen ‘evil’ bij de ingang leek te zijn, om de grot binnen te gaan. Op het moment van binnenlopen, hoorde de groep een luide knal, en de ingang waar ze net doorheen liepen, verdween.
De groep vervolgde hun weg verder de grot in, en kwamen in een cavern. Hier stond op een rots een enorme uil met gouden veren en grote gouden ogen. De uil stelde zich voor als Eryndor, Spirit of Wisdom en gaf de groep een raadsel om verder te mogen. Je kon bijna het gekraak van de hersenen horen, toen uiteindelijk het antwoord werd gegeven. Voldaan knikte de uil, en liet hij de groep door. Maar voor hij zijn laatste woord kon uitspreken, loste Eryndor op in honderden groene lichtjes.
De groep ging verder, en kwam bij de tweede cavern aan. Hier stond een wezen gemaakt van lianen, takken en bloemetjes. Maralinth, de naam die het wezen aan de groep gaf, vroeg of de groep haar kan helpen met het herstellen van de balans in haar tuin. Ze liet drie rotsen zien, met elk een symbool erop. Water, Zon en een Boom. Na hard na te hebben gedacht, en duidelijk de fout te hebben gemaakt om alle drie de rotsen tegelijkertijd aan te raken, kwam de groep samen op de oplossing om de juiste volgorde te kiezen. Voordat Maralinth de groep volledig kon bedanken, veranderde ze in een enorme deur, die leek te gloeien van groen licht. Achter de deur klonk een zacht gemiauw en het geluid van gekrab aan de deur. Maar, ondanks de gooi van Eli’s axe, was er geen spoor van Kitten te bekennen.
De groep liep de deur naar binnen en kwamen bij de derde uitdaging aan. In het midden van de derde cavern stond een enorme brandende cauldron. Dit vuur lijkt onnatuurlijk. De groep hoort een nieuwe stem, met de vraag om een vuur te presenteren die waardig is. Eli en Twink, op advies van Sildar, hebben het geniale idee om het vuur te blussen, zodat elk ander vuur waardig zou zijn. En dus trokken ze hun broek naar benden om het vuur uit te plassen. Dit liet het vuur echter niet toe, en tranporteerde de groep weer naar het begin van de grot.
Ze vlogen snel door de twee eerdere, maar moeilijker gemaakte, raadsels heen en bevonden zich weer in bij de brandende cauldron. Na lang te hebben nagedacht en een paar mislukte pogingen, kreeg Tiny de ingeving om zelf een vuurtje te maken van de spullen die in de carven lagen. Eli, de entertainer die hij is, kreeg door dat ze het vuur op hun knieëen moesten presenteren, terwijl Twink zijn hand in het vuur had gestoken. Uit het vuur vormde een vos-spirit met de naam Ignis, die de groep nobel bedankte en hun door liet gaan.
De groep werd geleid naar een klein dorpje van Forest Spirits, met in het midden een vrouwelijk figuur. Eli spotte een kleine forest spirit, die er niet al te goed uitzag, met rottende lianen over het lichaam. “She lies, she lies” fluisterde het wezentje voordat het wegschoot in de duisternis. Eli had direct door dat hier iets goed mis was, en liep naar de vrouw toe. Deze vrouw was een dryad genaamd Vaeloria, en vroeg de groep met een liefelijke stem om hulp. Maar de groep liet zich niet foppen, en besloot aan te vallen.
Na de dryad te hebben verslagen, genas de forest spirits de groep en bedankten hun voor het verslaan van Vaeloria en transporteerden de drie guardians hen weer terug naar hun eigen wereld. Elk kregen zij een magisch object. Eli kreeg The Glasses of Eternal Cool, Twink ontving the Censer of Serenity, Een Dagger of Odd Secrets werd geschoken aan Sildar en aan Tiny werd The Mirror of the Past geschonken. Na het uitdelen van de magic items verdwenen de guardians richting het bos. Plots hoorde de groep zacht gespin uit de bosjes komen. Kitten lag hier gewoon te slapen alsof er niets aan de hand was. De groep nam Kitten mee naar de ossenkar waar Nix al die tijd nog aan het wachten was om haar te vertellen over hun avontuur.